Dag 3: van Le Chemin naar Camping de l`Ardan (16,5 km)

Weer fris op pad
Ik slaap heerlijk vannacht en word fit wakker. We ruimen de kamer een beetje op en gaan richting het ontbijt dat om half acht klaar zal staan. We krijgen stokbroodjes met jam, kaas en hagelslag en Yvon bakt roerei. We eten met de Franse Belg. Na het ontbijt pakken we onze tas in, halen het bed af, nemen afscheid en gaan op pad: bon chemin klinkt veelvuldig en wederzijds. In het dorpje pakken we het pad op. We lopen via het sfeervolle dorpje Anthien over stenige paadjes naar een wat groter stadje met duidelijk een regiofunctie: Corbigny. Hier vallen we met onze neus in de boter: er is een grote rommelmarkt. Deze duurt het hele weekend en is een jaarlijks evenement. Josefa wil graag op een terrasje zitten en het lukt ons een plaatsje te bemachtigen. Ik geniet van de kraampjes en vind een armbandje voor J en een mooie ansichtkaart met Ami voor mezelf. Daarna is het natuurlijk weer tijd om op pad te gaan. Ook de Franse Belg is ondertussen aangekomen in dit plaatsje. We passeren elkaar op de rommelmarkt. We hadden gelezen dat er een heerlijk restaurantje zat in dit stadje met 40 stoelen. Met de drukte van vandaag geven we ons weinig kans en dat wordt bewaarheid. Alleen met reservering kom je ook hier binnen en aan een goede maaltijd. Dus wij in de rij voor een frietje bij dit goeie restaurant en voor Josefa een lekker toetje met citroen. We lopen nog een rondje over de markt, doen boodschappen voor het avondeten en voor de hele volgende dag, want vanaf nu zullen geen restaurantjes of andere gelegenheden tegenkomen tot morgenavond. Als we onze rugzakken hebben georganiseerd en op pad willen gaan, krijgen we een ijsje aangeboden van andere winkelbezoekers die met z’n 2-en zijn en een pak met 3 ijsjes hebben gekocht. We genieten er samen van. Flink bepakt met behoorlijke extra kilo’s leggen we de laatste kilometers naar de camping af.

En nu kamperen
Bij de camping komen we flink warm rond een uur of 15 aan. We mogen een plaatsje uitzoeken en vinden een schaduwrijk plekje. Kort nadat wij ons hebben geïnstalleerd komen er heel wat fietsers aan. Wij zijn op dat moment al lekker aan het douchen en snoepen. We hebben brood, kaasjes, komkommer, noten, tabouleh, bananen, yoghurt en niet te vergeten een lekker flesje rosé. Het zitten op de grond is het lastigst, daarom bezoeken we maar even het terras van de camping dat onverwacht open is omdat er zoveel clientèle is dat het interessant is voor de eigenaar om open te zijn. We hebben het erg naar ons zin. Terug bij de tent eten we nog wat van onze lekkernijen. We besluiten nog even naar het optreden te lopen dat we aangekondigd hebben gezien bij een restaurantje niet ver van de camping. Bij het ernaartoe lopen klinkt het hartverscheurend valse geluid van een zanger. De begeleidende pianist speelt stug door. De zanger legt duidelijk emotie in zijn weergave. We besluiten dat we dit niet aankunnen, lopen nog een klein stukje over het drukbezochte fietspad langs het kanaal van Nivernais. Terug op de camping gaan we ons klaarmaken voor de nacht. Die belooft warm te blijven. We gaan het meemaken. Het is nu ongeveer 21.30. We willen morgen op tijd vertrekken, omdat de weersverwachting flinke hitte voorspelt. De wekker zetten we op half zeven en als een van ons eerder wakker is, zal ze de ander wakker maken. Eens kijken hoe dat zal gaan.