Van Vézelay naar Nevers ....

Mijn eerste ervaringen met het lopen van een Caminoroute. We wilden eigenlijk beginnen in La Réole, maar door de ernstige bosbranden van deze zomer hebben we onze plannen aangepast en zullen we gaan starten in Vézelay. Merle gaat lopen tot Nevers, Joséfa tot Limoges. De eerste ruim 100 km lopen we dus samen. Onze rugzakken wegen ongeveer 8,5 kg., we hebben een tent bij ons en overnachtingsspullen. Pannetjes en een brandertje hebben we thuis gelaten. 

En ook direct een soort terugblik aan het begin, geschreven na een dag of drie wandelen over hoe ik de camino heb ervaren:
= Fijn dat er routes zijn die zijn gemarkeerd, het betekent grote delen ontspannen lopen
= Voor lopers onderling is er veel herkenning en ruimte voor delen van ervaringen
= Toevallige ontmoetingen
= Mensen zijn open en toegankelijk naar elkaar

En ook:
= Veel mensen beginnen eraan met een vraag/puzzel/wens om even uit het dagelijks leven te zijn en worden er vervolgens door gegrepen, het lopen geeft een gevoel van tijdloosheid
= Historisch besef van de lange tijd dat de routes al gelopen worden met tal van redenen. Op de website van historiek staat een mooi verhaal hierover dat pilgrims karakteriseert, van mensen met vrome motieven, tot mensen met hoop op genezing en ook mensen die volgens de samenleving nog eea te leren hebben en de tocht opgelegd krijgen als taakstraf of ook om ze gewoon een tijdje kwijt te zijn. De paar pelgrims die wij hebben mogen ontmoeten, waren steeds zeer beschaafd. Twee van hen hadden wel een duidelijke queeste, staan voor een bepaalde keuze of weten even niet zo goed wat ze willen met hun leven. Juist doordat de Camino zowel ruimte als kaders biedt, lijkt dit dan een goeie oplossing om tot een volgende stap in je leven te komen. De gesprekken met medewandelaars helpen dan ook weer.